Charlotte's profile𺰘¨Cassandra's Corner¨...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
𺰘¨Cassandra's Corner¨˜°ºð°o.O°o.O Lovin' an Angel Instead O.o°O.o° |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
April 28 Het quantum veldHet bewustzijn is een kwantum fenomeen.
Het gedraagt zich als zowel deeltje als golf. De aandacht van de waarnemer bepaalt of het bewustzijn de eigenschappen van deeltje of golf tentoon stelt. Als de waarnemer beschouwt het bewustzijn als iets buiten haarzelf, toont hij zich als deeltje, met vaste plaats en vorm. Als de waarnemer beschouwt het bewustzijn als hetzelfde als hij zelf, toont bewustzijn zich als golf, zonder plaats en vorm. Het Veld is niets anders dan het Bewustzijn. Ik ben niets anders dan het Bewustzijn. Ik en het Veld zijn een. © CW
Consciousness is a quantum phenomenon.
It operates as both particle and wave.
The attention of the observer determines whether consciousness exhibits the qualities of particle or wave.
When the observer gives her attention to consciousness as an object outside herself, it operates as particle, with locality and form.
When the observer gives his attention to consciousness as an experience of self, it operates as wave, without locality or form. The Field is no other than Consciousness.
I am no other than Consciousness.
I and the Field are one.
© CW February 03 AlwaysI always feel like feeling you, In me, on me, above me, beneath me. I always feel like feeling you, deeply, gently, possess me, embrace me. I always feel like feeling you, your heat, like velvet, caresses my soul. I always feel like feeling you, just as I feel it right now.  November 14 Sylvester en Magnified HealingOnze kat Sylvester is best wel oud, hij is afgelopen september 16 geworden.Hij is eigenlijk de perfecte kat voor mij: heel zelfstandig, vraagt niet al te veel aandacht, maar is ook een gezelligheids poes, heel lief en aanhankelijk.
Maar sinds een paar maanden hebben wij ook een nieuw katje in huis, Cosmo. Daar is Sylvester helemaal niet blij mee.
In het begin dacht ik dat ze alleen aan elkaar moesten wennen. Inderdaad na een maand of zo begon Sylvester af en toe met de speels klein katje te stoeien. Toch op den duur begon Sylvester steeds meer chagerijnig te worden. Cosmo begon ook steeds meer vervelend te doen, het begon minder op spelen te lijken en meer op vechten. Sylvester ging vaak naar buiten, hij gromde ook altijd als je hem aanraakte.Zijn wang begon bol te worden, zijn ogen steeds kleiner. Ik dacht dat hij een onsteking had in zijn oog en ben hem gaan behandelen met gekookte water en een zalfje.
Op een avond lag hij op de bank, mijn dochter is naar hem toe gegaan om hem te aaien.
'Hij bloedt uit zijn mond!' riep zij. Mijn vriend liep naar hem toe, hij schudde z'n hoofd.
'Het ziet er niet goed uit. Misschien heeft hij een tumor.' Gelukkig heb ik een vriend die dierenarts is, ik belde hem op en hij vroeg of ik Sylvester naar hem toe wilde brengen.
Toen ging hij Sylvester onderzoeken en deed z'n mond open. Ik schrok: de kies van Sylvester links achter was helemaal verrot en bruin! Hij had een grote abces in zijn tandvlees, hij zou zo snel mogelijk geopereerd moeten worden. Hij kreeg gelijk een spuit met antibiotica en een pijnstiller, ik kreeg ook pillen voor de komende vijf dagen. Arme Sylvester! Hij had weken, misschien maanden eronder moeten lijden en ik had het niet in de gaten.
Een week later toen ik hem ging ophalen na de operatie, vertelde de dierenarts dat ze niet durfde te boren in zijn wang om de vocht eruit te krijgen omdat hij zo oud is. Ze hoopte dat hij toch met behulp van de antibiotica zou genezen van de ontsteking, maar ik moest het goed in de gaten houden.
Op de Magnified Healing forum had ik gelezen dat dieren heel goed reageren op deze healing. Dus ik heb hem een aantal keer behandeld. De eerste keer was er onmiddelijk een reactie: er kwam vocht en een klein beetje bloed uit zijn oog.
Ik vond het niet erg, de vocht moest ergens eruit en via de tranen was toch prima! Beter eruit dan erin. De twee weken erna heeft hij toch veel moeten lijden, hij vond het slikken van de antibiotica helemaal niet fijn. Hij begon al te grommen als ik 's avonds naar hem toe liep. Wat een verschil met vroeger, toen hij gelijk begon te spinnen als hij op mijn schoot kwam zitten.
Vanavond lag hij op het bed van mijn dochter, ik had het erover met haar dat hij niet meer ging spinnen.
'Dat doet hij nu maar heel zacht,' gaf ze toe. Ik begon hem te aaien, ik legde mijn hoofd tegen de zijn kop. En hij begon toch te spinnen en genieten.
'Ga je hem healen?' vroeg ze.
Ik was verbaasd, mijn dochters vinden 'dat spiritueel gedoe' van hun moeder meestal niets.
'Denk je dat het helpt?' vroeg ik haar.
'Nou, dat weet ik niet. Maar ik vind het mooi om te zien,' zei ze.
Ik heb me opgeladen met de Magnified Healing energie, toen hield ik mijn handen aan beide kant van zijn gezicht. Hij keek links, toen rechts en daarna recht voor hem en bleef heel stil de duur van de healing. Gelukkig kon ik voelen van binnen dat hij bijna helemaal genezen is, ik heb de vrijgemaakte energie naar de Violette Vuur gestuurd voor transmutatie.
Daarna is hij lekker in slaap gevallen op het bed van mijn dochter. Ik vind het heel fijn om hem toch een beetje te kunnen helpen. October 21 Een hemelse opstellingDe afgelopen half jaar ben ik deelnemer aan een scholingscursus in de Familieopstellingen van Bert Hellinger.
Ik heb zelf al eerder 4 opstellingen voor mijn familie gedaan in workshops en heb ook nog vaker meegedaan als representante voor anderen. In de scholingscursus bespreken we niet alleen de theorie van Bert Hellinger maar oefennen we hiermee met elkaar, zowel als grote groep als in tweetallen en kleine groepen van 3 of 4. Voor mij is deze scholingscursus echt een uitkomst want ik leer hoe ik systemisch werk kan gebruiken in één-op-één consulten met cliënten in mijn praktijk. Door figuurtjes of grondflappen te gebruiken, is het mogelijk om meerdere familieleden en/of andere mensen/wezens/kwaliteiten op te stellen. Ik kan de cliënt op die verschillende plaatsen laten staan en voelen om de dynamiek van het systeem in het licht te brengen en mogelijkerwijs verbetering in brengen. Afgelopen donderdag was ik weer in Amersfoort voor de cursus. De begeleidster had laatst een retreat gedaan en wilde oefennen met het opstellen van niet-menselijke wezens. Één van de cursisten stelde voor om haar overleden hond op te stellen, die ze als jong meisje heeft verloren. Huisdieren kunnen een behoorlijk emotionele rol spelen in onze leven, vooral als kind. De vrouw vertelde verder dat hoewel ze gek was op haar huidige hond, zij nog enige afstand voelde in haar relatie met hem. Tijdens de opstelling werd het duidelijk dat de vrouw niet gesteund en gezien werd in haar rouwproces voor haar hondje, waardoor het niet volledig kon worden. Door een representante voor de moeder in de opstelling te plaatsen om de rouw van haar dochter te laten herkennen en ondersteunen is de liefde weer gaan stromen en kon ze haar nieuwe hondje in volle vreugde accepteren. Omdat ik twee weken geleden mijn inwijding heb gekregen in Magnified Healing, stelde ik voor om Kwan Yin op te stellen om te zien wat voor mogelijke taak ik met deze vorm van healing heb. Toen ik deze Boddhisattva van Mededogen heb opgesteld, samen met de Master Teacher van de inwijding en mezelf, werd de hele ruimte gevuld met een hemels, immens Stilte en Aanwezigheid.
Ik had er niet bij stil gestaan wat eigenlijk de gevolgen zou kunnen zijn van het opstellen van een celestiaal Wezen, dus was nogal verbaasd toen ik ben gaan zitten door de prachtige verandering in energie. Maar ik was niet de enige die het voelde: de begeleidster keek ons één voor één aan en zei,'Wat een heerlijke, krachtige energie is hier binnen getreden. Ik heb al de neiging om te buigen.' In de opstelling zelf, gebeurde alles zoals het werkelijk is gegaan: dat Kwan Yin mij al heeft bekrachtigd toen ik zat te mediteren in de weekend van oud en nieuwe, ze heeft me toen verteld ik klaar was om ingewijd te worden; dat er enige onzuiverheid was in de vorm van de workshop maar dat de inwijdings procedure zelf was warelijk. Het was werkelijk schitterend om te zien hoe de representante voor Kwan Yin alleen maar uit Mededogen handelde en spraak. Ongelooflijk mooi. Over mijn taak werd het duidelijk dat het niet nodig was voor mij om dat te weten, echter zou mijn ego daar eerder mee gaan bemoeien als ik het wel wist! Ik zou geleid worden net zoals ik tot nu toe geleid ben geworden. Na afloop van de dag, hebben meerdere cursisten opgemerkt wat een waanzinnig ervaring het was om de Aanwezigheid van Kwan Yin te ervaren. Door mijn dagelijkse oefeningen met Magnified Healing kan ik haar aanwezigheid alle dagen ervaren.   Het blijft een wonder hoe de methode van systemisch opstellingen van Hellinger werkt, hoe het de verborgen krachten en wetten van de Liefde kan onthullen en verstrikkingen helen. Het blijft een zegen hoe de energie van Liefde gecreeërd en gedeeld kan worden door de Magnified Healing van Guan Yin. September 08 Golfballen, kralen, zand...en natuurlijk, koffie!Als de dingen in je leven je even allemaal teveel worden, als 24 uur in een dag niet meer genoeg tijd lijkt, denk dan even aan deze tekst! Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven. Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon nam hij zonder iets te zeggen de lege pot van de mayonaise en begon deze te vullen met golfballetjes. Toen deze hier helemaal mee gevuld was vroeg hij aan zijn studenten of de pot nu helemaal vol was. Zij antwoordden van wel. Toen nam de professor een doos met kralen en kiepte deze in de pot. Hij schudde lichtjes met de pot en de kralen rolden tussen de open plekken tussen de golfballetjes. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. Ze gaven weer hetzelfde antwoord: ja de pot is vol. De professor nam nu een doos met zand en kiepte dit zand in de pot met golfballetjes en kralen. Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballetjes en de kralen. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. De studenten antwoordden van wel. Van onder zijn bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot met golfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen. "Nu", zei de professor, "nu wil ik dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven. Deze pot gevuld met golfballetjes, kralen, zand en koffie, stelt namelijk het leven van een mens voor". "De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in het leven: je familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden. Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn"! "De kralen zijn de andere dingen die belangrijk zijn. Je werk, je huis, je auto. Het zand, dat staat voor de kleine dingetjes die belangrijk voor je zijn". "Als je het zand als eerste in de pot kiept en hem hiermee vult, is er geen plaats meer voor de kralen of voor de golfballetjes. Datzelfde geldt ook voor je eigen leven! Als je al je tijd en energie aan de kleine dingetjes besteedt, dan kun je nooit meer ruimte hebben voor de dingen die belangrijk zijn! Besteedt aandacht aan de dingen die belangrijk voor je zijn. Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem de tijd voor een onderzoek voor je gezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergens tijd om het huis te poetsen of de prullenbak te repareren". "Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die écht het allerbelangrijkst voor je zijn! Stel je prioriteiten! De rest is maar zand"!!! Eén van de studenten steekt een vinger op en vraagt waar de twee koppen koffie in die pot dan voor zouden moeten staan. De professor lacht en zegt de studenten dat ze daarmee een heel goede vraag heeft gesteld. "Ik wilde daarmee alleen nog maar weer eens aangeven en bevestigen dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er altijd wel een plekje is om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken". July 12 Don Querido, de lachende monnikEen spaanse legende. In de vijftiende eeuw leefde er in Valladolid een jonge ridder die ''Don Querido'' heette. Hij had een warm hart dat gemakkelijk in vuur en vlam raakte, het hart van een Casteliaan. De vurige jongeling ontmoette op een zekere zomerse lentedag een bijzonder mooi, charmant, lief, jong, meisje met ogen als kooltjes vuur. Er was niets meer aan te doen, hij stond ogenblikkelijk in vuur en vlam. Het kokette meisje van haar kant schepte er behagen in om zijn hartstocht nog aan te wakkeren. Zij stimuleerde die steeds meer totdat zij, op een vervloekte dag, een veel rijkere heer ontmoette en zich bliksemsnel, zonder blikken of blozen, van hem afkeerde. Don Querido kon haar niet vergeten en had er zoveel verdriet van, dat hij er ernstig over nadacht om zelfmoord te plegen. Een vriend kwam gelukkig net op tijd om hem van dit onzalige voornemen af te houden en hem te overtuigen, dat hij zich er mee tevreden moet stellen afstand van de wereld te doen. Zo meldde onze ridder zich aan bij het rustigste en strengste klooster van heel Spanje. In deze bedompte sfeer doofde zijn hartstocht uit en scheen zijn zielenrust terug te keren. Don Querido merkte het en dat luchtte hem op, maar intussen was hij bedroefd, want alles om hem heen was treurig. Hij zag alleen maar ernstige gezichten en strenge blikken. Op een zekere avond, toen hij nog treuriger was dan gewoonlijk en hij zich zo liet gaan, dat hij bijna wanhopig werd, verscheen in zijn cel plotseling een stralende engel. ''Don Querido, word rustig'', sprak de engel, ''Gij kunt de vreugde op aarde terugvinden en die voor uzelf in de hemel verzekeren. Niets is gemakkelijker dan dat, ik zal U hiervoor een talisman geven, beloof mij slechts dat gij U gedurende zes maanden zult houden aan het voorschrift dat ik U zal geven.'' ''Schone Engel van de goede God'', antwoordde Don Querido, ''Ik beloof U, dat ik alles zal doen wat gij wilt, ik ben zeker van mijzelf, want ik ben vast van plan om deze geestestoestand, die mijn leven zo somber maakt, kwijt te raken.'' Toen hield de engel hem een spiegel voor en sprak: ''Weet, dat deze spiegel lijkt op de mensenwereld, die zich ook bepaalt tot het terugkaatsen van het beeld dat wij haar tonen. Gij beklaagt U over het feit dat de wereld om U heen U met een treurig gezicht aanziet. Kijk naar Uzelf, hebt gij een vrolijk en beminnelijk gezicht? Glimlach en de wereld zal tegen U glimlachen.'' En de jonge monnik glimlachte. De engel vervolgde: ''Don Querido, zweer mij, dat gij iedere morgen zo voor Uw spiegel glimlacht, dat gij die glimlach de hele dag bewaart om deze om u heen op te roepen.'' Don Querido deed de gelofte, strekte zich uit op zijn brits en viel toen vol vertrouwen in slaap. Toen de dageraad aanbrak, werd hij met een gemoed dat straalde van vreugde wakker. Hij begon onmiddellijk te zingen samen met de vogeltjes die hij vanuit het raam van zijn cel iedere morgen had kunnen horen. De monniken die in de ernaast gelegen cellen woonden konden hun oren niet geloven. Wie durfde op een dergelijke manier de verheven rust en vrede van het klooster te verstoren? De prior daalde, toen men hem van deze geestelijke losbandigheid op de hoogte bracht, zelf de trap af en herinnerde de broeder aan de strenge kloosterregels. ''Mijn Vader'', zei Don Querido, ''de Goddelijke vreugde vervult mijn hart. Ik zing hymnen tot lof van mijn Schepper, want ik ben gelukkig dat Hij mij het leven heeft geschonken.'' Vanaf dat ogenblik toonde de jonge monnik voortdurend een stralend gezicht. Gedurende de korte ogenblikken van vrijheid gaf hij zijn vrolijke ziel onder de monniken lucht. Door zijn verhalen en lessen liet hij iedereen de aangename zijde van de mensen en dingen die hen omringden zien. Langzaam wijzigde het bestaan in hun omgeving zich volkomen. De vrolijke fee was het klooster binnengekomen. Nog geen maand later straalde het hele klooster, was in beroering, zong en stroomde over van vrome vreugde. De prior die zich ongerust maakte over deze toenemende zielsverrukking riep het kapittel bij elkaar en dat besliste dat men zich van Don Querido moest ontdoen. Helaas was het onmogelijk om een goed omschreven klacht tegen de jonge monnik naar voren te brengen, omdat zijn vroomheid en gehoorzaamheid voorbeelding waren. Om deze moeilijkheid te omzeilen gaf een van de vaders de raad om Don Querido over te plaatsen naar het klooster van Palencia De roep en de strengheid die van dat klooster uitging overtrof die van alle andere kloosters. ''Daar zal Don Querido'', zo verklaarde hij, ''wel gedwongen worden om een toontje lager te zingen.'' Zij hadden buiten de aanstekelijke macht van de vreugde gerekend. Don Querido vrolijkte ook dit klooster zo zeer op, dat Palencia zijn goede naam bijna verloren zag gaan. Ook deze prior maakte zich ernstig zorgen en vroeg de Grootinquisiteur, die toen juist op rondreis was, om raad. Dit was een wrede en sombere persoonlijkheid en hij liet Don Querido zonder uitstel bij zich komen. Hij verweet hem onbetamelijke goedgeluimdheid. De jonge monnik antwoordde hem, dat de religie van Jezus Christus een religie van liefde was en dat Jezus zelf nooit treurigheid had gepreekt, dat de aanblik van de wereld om hem heen een zodanige harmonie en schoonheid vertoonde, dat iemand die niet blind is, niet kon nalaten van bewondering en vreugde in vervoering te worden gebracht, wanneer hij alleen maar keek. Het mocht allemaal niet baten, de woedende Groot-Inquisiteur verklaarde dat deze woorden godslasterlijk waren en dat God slechts daden van berouw verlangde. Hij veroordeelde hem om als ketter levend te worden verbrand en Querido werd terstond aan de beul overgeleverd. De andere monniken werden, om indruk op hen te maken, naar de plek van de terechtstelling bevolen. Don Querido werd er heen gebracht, terwijl hij uit volle borst het hoogste lied zong. Hij straalde zoveel geluk en vrolijkheid uit, dat zijn gelukzaligheid oversloeg naar de aanwezige monniken, die samen met hem het hoogste lied begonnen te zingen. Toen de brandstapel vlam vatte wierpen zich elf van hen in het vuur om de rechtvaardige te bevrijden. Alle twaalf kwamen in de vlammen om! De Grootinquisiteur werd zo kwaad, dat hij op staande voet stierf. Toevallig kwam zijn ziel tegelijk met die van zijn slachtoffers aan bij de hemeldrempel. De heilige Petrus was juist bezig om de hemelpoort wagenwijd voor hen open te zetten, maar de Grootinquisiteur durfde te protesteren. Op een toon en met een gebaar dat geen tegenspraak duldde, gelastte hij de monniken zich ogenblikkelijk naar de hel te begeven. De heilige Petrus, die onder de indruk kwam van de voorname persoonlijkheid van de Grootinquisiteur, zette de hemelpoort alleen voor hem op een klein kiertje open, terwijl de twaalf monniken zich naar de plaats van de eeuwige smarten begaven. Zij gingen er zingend heen en zongen nog toen ze de drempel van de hel hadden overschreden. Daar had men tot op dat ogenblik alleen maar wenen en tandenknarsen gehoord. De duivels ontvingen hen met blikken vol haat en maakten zich klaar om hen te gaan martelen, maar de helse martelingen hadden alleen maar tot resultaat dat ze nog meer gingen glimlachen en zingen. En het ongelooflijke gebeurde, hun vrolijkheid verlamde zelfs de kwaadaardigste van de demonen. Het voortdurende lachen van de rechtschapen monniken overwon alle daar aanwezige ellende en het snikken en tandenknarsen van de duivels en verdoemden veranderde in lachsalvo's en vrolijkheid. Monniken en duivels vormden weldra een gigantische en blije slingerdans en de verdoemden sloten zich bij hen aan. In de hel klonken tenslotte niet langer vloeken, maar weergalmden het Halleluja, de Hosanna's en het Te Deum. Alleen Satan, de mogelijk voor eeuwig verdoemde, schuimbekte van woede toen hij zag dat zijn prooien hem dreigden te ontsnappen. Hij wilde zich met alle geweld tegen deze vreugde verzetten, maar te zwak om aan het grote aantal weerstand te bieden, zag hij geen andere mogelijkheid dan, om er niets van te horen, zich achter een van de fornuizen met zijn vingers in de oren te verschuilen, anders zou de aanstekelijkheid hemzelf ook nog hebben aangetast. Uit de hoge hemel bogen de heiligen zich verbaasd buiten het hemelgewelf, ontdaan over de vrolijke klanken die zij uit de poel der verdoemenis hoorden opstijgen. Zij bogen zich tenslotte zo ver voorover, dat een groot aantal van hen duizelig werd en in de hel viel. Hoe enorm was hun verbazing, toen zij zagen dat op deze vervloekte plaats alleen vreugde en liefde heersten. Hierdoor getroffen vlogen ze nu zelf zingend terug naar de hemel om God te smeken hun gastheren uit de hel, die de hemelse vreugde zo zeer waard waren, weer in de hemel op te nemen. ''Ik schenk hun vergiffenis'', zei de goede God, ''de vreugde en de liefde hebben hen gelouterd.'' ''Maar....'', en toen wendde hij zich tot de Grootinquisiteur, ''wat jou aangaat, veroordeel Ik je tot een verblijf bij Satan. En in de eenzaamheid en de stilte, gezeten tegenover deze grote, zwarte, duivel, deze spotter zonder hart, zul je over mijn woorden nadenken.'' En als er verder niets meer is gebeurd, zitten ze daar tot op de dag van vandaag..... Einde van het sprookje. George Ubben voegt er in zijn boek aan toe: ''Waarom spreekt dit, toch op het eerste gezicht kinderlijke verhaal, veel mensen aan en heeft het de eeuwen overleefd? Allereerst, naar mijn gevoel, omdat het ons probeert te laten weten dat lachen een fantastische bezigheid is. Op mijn reizen door Japan kwam ik overal beelden en beeldjes tegen van de beroemde lachende Boeddha, die daar in hoog aanzien staat. Bijna in alle Japanse huizen kom je wel een afbeelding van hem tegen. Men beweert dat hij geluk brengt en dat kan bijna niet anders als je deze vertrouwde, gul lachende, dikbuikige, monnik goed bekijkt. Toen hij verlicht werd begon hij te lachen en dat is hij zijn hele verdere leven blijven doen. Hij trok daarna van dorp naar dorp en als hij ergens aankwam ging hij naar het midden van het dorpsplein en begon alleen maar te lachen. In minder dan geen tijd had hij een grote groep mensen om zich heen verzameld en lachte iedereen spontaan met hem mee. Van de lachende Boeddha kunnen we zonder twijfel leren dat een lachend mens meestal ook een gelukkig mens is, door lachen wordt de afgifte van bepaalde hormonen gestimuleerd, een van deze hormonen geeft een geluksgevoel, later wordt dit hormoon weer omgezet in een andere stof, die tot gevolg heeft, dat je weer beter kunt slapen. Lachen wordt ook als therapie gebruikt, zelfs bij kankerbestrijding. De lachtherapie komt in het kort op het volgende neer: Denk twee maal per dag aan je belangrijkste probleem, haal je dat helder voor de geest en ga da er dan enkele minuten hartelijk om lachen. In het begin soms heel moeilijk en het klinkt mogelijk een beetje wrang, maar het blijkt op den duur echt te helpen! Het is om te lachen, maar het is echt waar, in sommige ziekenhuizen loopt op bepaalde uren een clown rond om de zieken aan het lachen te maken, omdat bewezen is dat ze dan eerder genezen. Maar ofschoon de vraagt blijft, waarom bij veel godsdienstige zaken soms zo weinig wordt gelachen, dwalen we af. Laten we maar lachend teruggaan naar Don Querido. July 11 Ik denk dus ik besta...niet"Het grootste deel van het denken van de meeste mensen is onvrijwillig, automatisch en bestaat uit steeds terugkerende gedachten. Het is niet meer dan een soort mentale ruis die geen bijzonder doel dient. Strikt genomen denk jij niet: het denken gebeurt door jou. De uitspraak 'ik denk' veronderstelt dat je iets te willen hebt, dat je kunt kiezen. Bij de meeste mensen is dat niet het geval. 'Ik denk' is net zo onwaar als 'Ik verteer mijn eten' of 'Ik laat het bloed door mijn aderen stromen'. Spijsvertering gebeurt en de bloedsomloop gebeurt en denken gebeurt.
 De stem in je hoofd leidt zijn eigen leven. De meeste mensen zijn aan de genade van die stem overgeleverd, wat wil zeggen dat ze bezeten zijn door denken, door het verstand. En omdat het verstand geconditioneerd is door het verleden, moet je het verleden telkens opnieuw opvoeren. De oosterse term daarvoor is karma. Als je je identificeert met die stem, weet je dat natuurlijk niet. Als je het wist, zou je niet meer bezeten zijn, omdat je alleen echt bezeten bent als je de bezit nemende entiteit houdt voor wie je bent, dat wil zeggen, als je die wordt... De mate van identificatie met het verstand verschilt van mens tot mens. Sommige mensen zijn er soms vrij van, al duren zulke perioden maar kort, en de vrede, vreugde en levendigheid die ze in die momenten ervaren maken het leven de moeite van het leven waard. Dat zijn ook de momenten waarin creativiteit, liefde en mededogen bij je opkomen. Andere mensen zitten voortdurend in de egoïsch toestand gevangen. Ze zijn vervreemd van zichzelf en van de mensen en de wereld om hen heen. Als je naar die mensen kijkt, zie je de spanning in hun gezicht, misschien de gefronste wenkbrauw, of de afwezige of starende blik in hun ogen. Het grootste deel van hun aandacht wordt opgeslokt door denken, en zo komt het dat ze je niet echt zien en niet echt naar je luisteren. Ze zijn niet tegenwoordig in situaties omdat hun aandacht op het verleden of op de toekomst gericht is, die natuurlijk alleen als gedachtevormen in het denken bestaan... De meeste mensen zijn vervreemd van wie ze zijn en sommige mensen zijn zo vervreemd geraakt dat bijna iedereen de manier waarop ze zich gedragen en met andere mensen omgaan als 'nep' ziet, behalve de mensen die even 'nep', even vervreemd zijn van wie ze zijn." ( uit Een nieuwe aarde van Eckhart Tolle) July 07 Liefde: eros, philos, agape"'Ze zullen wel erg veel van elkaar houden,' dacht ik hardop. 'Welke soort liefde bedoelt u: eros, philos of agape?' ...Petrus stond op, vulde zijn beker nog een keer en stelde voor om wat ronde te gaan lopen. 'In het Grieks zijn er drie woorden om liefde aan te duiden,' begon hij. 'Wat je hier zie is eros, de flits, de vonk, de aantrekkingskracht, of hoe je het ook wilt noemen, tussen twee mensen.' Het bruidspaar glimlachte naar de fotografen en nam gelukwensen in ontvangs. 'Zo te zien houden ze echt van elkaar,' zei hij, doelend op het paar. 'En ze denken dat hun liefde alleen maar zal groeien...Het kan echter ook totaal de andere kant op gaan. Hij kan het gevoel krijgen dat hij niet vrij genoeg is om alle eros, alle liefde die hij voor andere vrouwen voelt te uiten. Zij kan ineens gegrepen worden door de gedachte dat ze een schitterende loopbaan heeft opgeofferd voor hem. Met als gevolg dat ze niet langer iets moois opbouwen, maar zich alle twee beroofd en te kort gedaan voelen. Eros, de geest die hen verenigt, zal dan allen maar zijn slechte kant laten zien. En wat God had voorbestemd als het edelste gevoel van de mens, zal een bron van haat en vernieling worden...' 'Philos is liefde in de vorm van vriendschap...Wanneer de vlam van eros dooft, is het philos die een stel bijeenhoudt.' 'En agape?''... 'Ik heb veel vrouwen gehad...en op allemaal was ik even verliefd. Maar het gevoel van agape heb ik maar bij twee gehad.' 'Agape is de totale liefde, de liefde die degene die haar ervaart verteert. Wie agape kent en ervaart, ziet dat niets op aarde belang heeft behalve liefhebben... Voor mij en voor jou...kan dit leven hard, vreselijk lijken. Maar de liefde die verteert zorgt dat alles -- absoluut alles -- zijn belang verliest... ...agape is veel meer dan houden van. Het is een gevoel dat je overspoelt, je volledig vult en iedere poging tot agressie verdrinkt.'" ( uit De pelgrimstocht naar Santiago: dagboek van een magiër van Paulo Coelho) July 01 Eerste liefdeHij heeft het weer uitgemaakt.
De vriend van mijn dochter van 12. Ze hebben al anderhalf jaar verkering. Met tranen in d'r ogen is ze aan tafel komen zitten. De twee jongens die het vertelde zijn weggegaan, ze begon zielig te huilen en ik vond het zo vreselijk oneerlijk voor haar. Een week voor de zomer vakantie op het eind van groep 8! Net als de ex- van haar zus. Al 5 jaar later heeft de zus nog steeds geen lange verkering meer gehad. Het gaat diep, de eerste liefde. Vaak lees ik zoiets in iemands blog: 'Dans alsof niemand je kan zien, Bemin alsof je nooit gekwetst ben geweest' (Love as though you've never been hurt). Ik heb er af en toe aan moeten denken tijdens de verkering van mijn jongste want haar liefde voor hem was zo vol overgave, zo volledig. 'Daan...luv u 4 ever', het staat al een jaar achter haar naam op msn. De hele wereld mag het weten, ze zal altijd van hem houden. Prachtig vind ik dat, zo veel vertrouwen, zoveel onschuld. Als je wat ouder wordt en een aantal gefaalde relaties achter de rug hebt, begin je je liefde te beperken. Je geeft niet meer helemaal, je houdt nog een stukje 'reserve', je vindt het volwassen en nuchter van jezelf als je niet eens verwacht de relatie de rest van jullie leven zal duren. 'Ze leefde nog lang en gelukkig' komt alleen voor in sprookjes. Als nuchter volwassene geloof je niet meer in sprookjes. En omdat je er niet in gelooft, vindt je het ook niet. Je krijgt steeds wat je verwacht te krijgen: steeds meer verstandijk, steeds meer een compromis, steeds minder de onschuldige magie van je eerste liefde. Of...je gelooft en volgt je droom. Je koestert je verlangen. Je hunkert naar de samensmelting in Liefde. Je neemt geen genoegen met oppervlakkige verhoudingen en verplichtingen. Je accepteert een relatie zonder hartstocht en overgave niet. Ook al blijf je een tijd alleen. "Voor de strijder van het Licht bestaat de onmogelijke liefde niet. Hij laat zich niet intimideren door zwijgen, door onverschilligheid, of door afwijzing. Hij weet dat achter een ijzig voorkomen een vurig hart shuilgaat. Daarom waagt de strijder meer dan anderen. Onophoudelijk is hij op zoek naar liefde -- ook al betekent dit dat hij vaak het woordje 'nee' te horen krijgt, dat hij vaak verslagen huiswaarts keert, dat hij zich afgewezen voelt in lichaam en ziel. Een strijder laat zich niet afschrikken wanneer hij zoekt wat hij nodig heeft. Zonder liefde is hij niets." (uit De strijders van het licht door Paulo Coelho) May 28 The kissThe only thing I have,
I have in this moment... That is more than enough. As I relax, letting it fill me,
I open my senses, and welcome the kiss. This embrace, flowing right through me,
a passionate oneness of me with I. It overwhelms me, this beautiful moment,
and it is all I have... It is more than enough.
April 30 De schelpenweg - de doel is de reisOp dit ogenblik lees ik De pelgrimstocht naar Santiago van Paulo Coelho. Om zijn zwaard te vinden moet hij een trektocht maken door de Pyeneeën op de Vreemde Weg naar Santiago . Hij wordt begeleid op zijn reis door een gids en magieër, Petrus. Onderweg wordt Coelho onderwezen door Petrus in de verschillende oefenningen van de mystische Orde van RAM, waaronder de oefenning van de snelheid:
De oefening van de snelheid
Loop twintig minuten half zo snel als je normaal loopt. Let op alle details, mensen en beelden om je heen. De beste tijd is nad de lunch.
Doe deze oefening een week lang.
Vandaag heb ik ook mijn ervaring van de tijd kunnen bepalen.
Als beloning voor het nakijken van proefwerken op mijn vrije dag besloot ik vanmiddag om te gaan wandelen in het bos. De sportschool was dicht, maar in plaats van step-aerobics kon ik een stevige wandeling maken.
De zon straalde en toen ik begon te lopen op het pad was ik meteen blij met mijn beslissing. Met een flinke tempo haalde ik alle andere wandelaars in, ik genoot van de beweging, de zon, de vogeltjes."
Toch voelde ik me een beetje opgejaagd van binnen. Op de een of ander manier werd ik gedreven om de afstand terug naar mijn auto zo snel mogelijk af te leggen. Ineens herinnerde ik de woorden en de oefenning van Petrus:
Als je naar een doel reist, is het heel belangrijk
te letten op de weg.
De weg leert je steeds de beste manier om er te komen,
en hij verrijkt je terwijl je hem aflegt.
Om het met seks te vergelijken, de tederheid van de voorspel
bepaalt de intensiteit van het orgasme.
Dat weet iedereen.
En zo is het ook als je een doel in het leven hebt.
Daarom is het tweede gebruik van RAM zo belangrijk:
uit wat je gewend bent dagelijks te zien
de geheimen halen die je normaal niet ziet
vanwege de sleur.
Ter plekke heb ik besloten om de oefenning van de snelheid te proberen, ik zou steeds langzamer gaan lopen totdat ik half zo snel liep.
Het heeft mij verbazingwekkend veel moeite gekost om trager te gaan lopen, in het begin voelde het beslist niet prettig! Ik moest een hele tijd doorzetten voordat ik eindelijk langzamer kon lopen.
Zo werd ik geconfronteerd met de onderhuidse haast waardoor ik gedreven word in alles wat ik doe, van het ophangen van de was, boodschappen doen, fietsen naar mijn werk, tot het schillen van aardappels.
Ik doe alles als middel naar een doel, niet een doel op zich. Met andere woorden, ik zou bijna altijd liever iets anders aan het doen zijn ( mijn echte doel) dan wat ik nu werkelijk aan het doen ben (middel). Dat lijdt natuurlijk naar een constant gevoel van frustratie en haast hebben.
Ironisch genoeg is vaak de werkelijk doel: 'vrije tijd'. Maar wat gebeurt er als ik eenmaal 'vrije tijd' heb? Ik ga me vervelen en ga zoeken naar afleiding/bezigheden!
Ik ging nog rustiger en meer bewust lopen. Langzaam maar zeker begon ik te ontspannen in mijn nieuwe ritme, ik had tijd en aandacht om te kijken naar de bomen, bladeren, bloemen en mos . Alles zag er ineens wonderlijk en magische eruit, ik liep in een betoverde bos vol fluitende vogels en kiemende zaadjes.
De wandelaars die ik eerder had ingehaald kwamen nu snel voorbij lopen. Ik merkte dat ik het niet leuk vond om ingehaald te worden en lachde. Met een slakkengang ben ik verder gelopen, helemaal gelukkig. Wat een genot, al die natuur om me heen, de zee van rust en ruimte.
Ik herinnerde me een oefening in 'mindfulness' van Thich Nhat Hanh, die ik jaren geleden gedaan heb met vrienden in een bos in Duitsland. Elk stap wordt gezet met volle bewustzijn en met elke stap, zeg je: "Ik ben al aangekomen".
Ook zette ik nu elke voet bewust neer, ik kon alles zeer helder en scherp zien - de gele bloementjes, de vergeet-me-nietjes - en ik werd ontzettend dankbaar alleen omdat ik een gezichtsvermogen heb om te kunnen zien!
Toen ik zo liep te genieten, schoot het me plotseling door: ik loop op Heilige Grond. Ik hoefde niet naar een of ander heilige plek naar toe want het is niet belangrijk waar de grond ligt. Als je langzaam loopt, aandachtig en volledig bewust, wordt alle grond Heilig.
Om de tocht op de Vreemde Weg te kunnen maken, moest Coelho bepaalde schelpen laten zien, coquilles.
Dus het verbaasde me nauwelijks toen ik ineens een hoop klein blauwe schelpen zag liggen naast een boomstam. Ik had aandacht voor de tekens.
"Hmmmm, kennelijk zit ik op de goeie weg," dacht ik. Ik heb er zes van meegenomen voor toekomstige reizen. De hele weg terug zag ik hier en daar steeds wat schelpen liggen. Een wonder.
Waar ik normaal gesproken drie kwartier over doe, heb ik vandaag anderhalf uur over gedaan. Toen ik mijn auto weer zag staan op de parkeerterrein begon ik al een stuk sneller te lopen. Maar toen ik het merkte, ging ik zelfs NOG langzamer aan het lopen.
Ik zag een gezette stel met Nordic walking sticks snel de auto binnenstappen en wegrijden.
Ze waren waarschijnlijk ook erg tevreden met de gezonde beweging in het bos.
Ik keek naar de glinsterende stukjes schelp naast mijn auto.
Maar wisten ze dat ze op Heilige Grond hebben gelopen?
"Deze tocht die je aan het lopen bent is de weg van de macht,
en alleen de oefeningen van de macht zullen je worden onderwezen.
Deze tocht, die eerst een kwelling was omdat
jij alleen maar wilde aankomen
begint nu te veranderen in een genot,
het genot van het zoeken en het avontuur.
Daarmee voed je een heel belangrijk iets,
namelijk je dromen."
April 21 A love storyA Love Story "When the power of love There's an old story about a group of monks living with their master in a Tibetan monastery. Their lives were disciplined and dedicated, and the atmosphere in which they lived harmonious and peaceful. People from villages far and wide flocked to the monastery to bask in the warmth of such a loving spiritual environment. Then one day the master departed his earthly form. At first the monks continued on as they had in the past, but after a time, the discipline and devotion that had been hallmarks of their daily routine slackened. The number of villagers coming through the doors each day began to drop, and little by little, the monastery fell into a state of disrepair. Soon the monks were bickering among themselves, some pointing fingers of blame, others filled with guilt. The energy within the monastery walls crackled with animosity. Finally, the senior monk could take it no longer. Hearing that a spiritual master lived as a hermit two days walk away, the monk wasted no time in seeking him out. Finding the master in his forest hermitage, the monk told him of the sad state the monastery had fallen into and asked his advice. The master smiled. "There is one living among you who is the incarnation of God. Because he is being disrespected by those around him, he will not show himself, and the monastery will remain in disrepair." With those words spoken, the master fell silent and would say no more. All the way back to the monastery, the monk wondered which of his brothers might be the Incarnated One. "Perhaps it is Brother Jaspar who does our cooking," the monk said aloud. But then a second later thought, "No, it can't be him. He is sloppy and ill tempered and the food he prepares is tasteless." "Perhaps our gardener, Brother Timor, is the one," he then thought. This consideration, too, was quickly followed by denial. "Of course not" he said aloud. "God is not lazy and would never let weeds take over a lettuce patch the way Brother Timor has." Finally, after dismissing each and every one of his brothers for this fault or that, the senior monk realized there were none left. Knowing it had to be one of the monks because the master had said it was, he worried over it a bit before a new thought dawned. "Could it be that the Holy One has chosen to display a fault in order to disguise himself?" he wondered. "Of course it could! That must be it!" Reaching the monastery, he immediately told his brothers what the master had said and all were just as astonished as he had been to learn the Divine was living among them.
Since each knew it was not himself who was God Incarnate, each began to study his brothers carefully, all trying to determine who among them was the Holy One. But all any of them could see were the faults and failings of the others. If God was in their midst, he was doing a fine job of hiding himself. Finding the Incarnated One among such rubble would be difficult, indeed. After much discussion, it was finally decided that they would all make an effort to be kind and loving toward each another, treating all with the respect and honor one would naturally give to the Incarnated One. If God insisted on remaining hidden, then they had no recourse but to treat each monk as if he were the Holy One. Each so concentrated on seeing God in the other that soon their hearts filled with such love for one another the chains of negativity that held them bound fell away. As time passed, they began seeing God not just in each other, but in every one and everything. Days were spent in joyful reverence, rejoicing in His Holy Presence. The monastery radiated this joy like a beacon and soon the villagers returned, streaming through the doors as they had before, seeking to be touched by the love and devotion present there. It was some time later that the senior monk decided to pay the master another visit to thank him for the secret he had revealed. "Did you discover the identity of the Incarnated One?" the master asked. "We did," the senior monk replied. "We found him residing in all of us." The master smiled. April 12 Een gevecht die het vechten waard isAls lerares Engels op een vmbo school doet de gelegenheid wel eens voor om iets bij te dragen aan het bewustwoordingsproces van de leerlingen.
Hoofdstuk 6 in onze methode gaat over vervuiling en het milieu, omdat we ver vooruit werken kreeg ik het idee om een film met de klas te gaan bekijken: "An Inconvenient Truth". Hierin beschrijft voormalig vice-president van de VS Al Gore een indringend toekomstbeeld van onze planeet en daarmee ook onze beschaving. Hij legt alle misvattingen over de opwarming van de aarde bloot en laat zien dat deze wel degelijk een acuut gevaar vormt.
Een grote deel van de leerlingen luisterde aandachtig (dat moest wel, ik heb alleen ondertitels in het Engels laten zien), maar ze hebben ook laten merken dat ze het een heel saaie film vonden.
Mijn dochter van 15, die de film in de lessen Economie heeft bekeken, had dezelfde mening. Volgens haar zou ze al dood zijn voor heel erstige dingen zouden gebeuren, dus waarom zouden ze zich druk moeten makken.
De kikker mentaliteit.
In de film vertelt Gore het verhaal van de kikker: als een kikker springt een pot kokende water in, gaat hij gelijk weer eruit springen.
Maar als hij in een pot lauw water zit, die langzaam opgewarmd wordt tot het kookt, blijft de arme kikker er gewoon in zitten tot hij...
"Gered wordt!" zegt Gore en de publiek lacht opgelucht.
Ik vond de film heel erg confronterend en werd er beslist niet vrolijk van. Hoe je het went of keert is het milieu in een heel slechte staat en het wordt met de dag erger.
En nu komt mijn vraag: als wij er vanuit gaan dat onze gedachten de werkelijkheid beinvloedt, slaagt deze film de plank misschien mis door gevoelens van angst, boosheid of hopeloosheid op te wekken?
Dat de boodschap verspreid moet worden is overduidelijk!
Maar misschien kunnen wij er een draai aan geven met onze gedachten: als ik deze film zie word ik positief geinspireerd om te bijdragen aan het verbeteren van ons milieu.
Wat vinden jullie ervan?
Liefs
 CW
http://www.all-creatures.org/hope/index.htm Tien dingen die u kunt doen 1. Vervang een lamp: de vervanging van een gewone gloeilamp door een spaarlamp scheelt 70 kilo kooldioxide per jaar. 2. Laat de auto vaker staan: Ga lopen, fietsen, carpoolen of neem vaker de metro. Met elke bespaarde autokilometer is het milieu 300 gram kooldioxide schoner. 3. Recycle meer afval: Als de helft van uw huishoudelijke afval recyclet, schellt dat ruim 1000 kilo kooldioxide per jaar. 4. Controleer uw banden: als uw banden de juiste spanning hebben, kunt u meer dan 3% brandstof besparen. Elke bespaarde liter benzine betekent dat er 2 kilo kooldioxide minder in de atmosfeer tercht komt. 5. Gebruik minder heet water: om water te verwarmen is veel energie nodig. Gebruik minder heet water door een waterbesparende douchekop te gebruiken (dat scheelt 160 kilo kooldioxide per jaar) en uw kleding op een lagere temperatuur te wassen (225 kilo minder kooldioxide per jaar). 6. Vermijd producten waarbij veel verpakkingsmateriaal wordt gebruikt: u kunt het milieu 550 kilo kooldioxide besparen door uw afval met 10% te verminderen. 7. Stel uw thermostaat anders in: door uw thermostaat 's winters 2 graden lager te zetten en 's zomers 2 graden hoger, vermindert u de kooldioxide-uitstoot met 900 kilo per jaar. 8. Plant een boom: Een boom absorbeert gedurende zijn hele leven 900 kilo kooldioxide. 9. Schakel elektronische apparaten uit: Als u de televisie, dvd-speler, stereo en computer gewoon uitschakelt wanneer u deze niet gebruikt, scheelt dat duizenden kilo's kooldioxide per jaar. 10. Draag bij aan de oplossing: meer weten? klik op www.hier.nu en ga aan de slag! April 09 Strijder van het LichtIk ben een Strijder van het Licht.
Dit besef dringt me vanochtend heel sterk door. Maar ik kon het pas beseffen toen ik goed heb kunnen begrijpen wat een Stijder van het Licht werkelijk is. Een Strijder van het Licht is een wezen die zich onophoudelijk inzet Bewustzijn in alles en iedereen (inculsief zichzelf) te herkennen, niet slechts in één moment van bovenzinnelijk extase maar voortdurend in een levenlang strijd tegen de schimmen van Maya en de allerdaagse sleur en voor de beleving van de magie in elke moment. Op Goede Vrijdag heb ik in m'n eentje de Dynamic meditatie van Osho gedaan, tijdens de laatste fase van dansen en het leven vieren heb ik me gerealiseerd hoe mijn verblijf 20 jaar geleden in China, Tibet, Nepal en India mij voor altijd heeft veranderd. Ik werd letterlijk en figuurlijk gezegend (onder andere door een monnik in de onderste verdieping van de Potala). De leven van veel mensen wordt sterk beinvloed door een verblijf in deze landen. Maar om te strijden de rest van je leven om deze zegen, invloed, inzicht, verandering - wat je het ook wil noemen - steeds levende te houden komt er minder vaak voor. Zoals er staat in de citaat van Coelho in mijn laatste blog "we zetten de fantasieën van onze jeugd aan de kant en worden 'realistisch'." Maar ik weiger (helemaal)"realistisch" te worden, ik hou vol in mijn herkenning van Bewustzijn/Liefde/Licht als het Éne Wat Is. Door welke middel dan ook die ik tegenkom op mijn pad. Ik ben een Strijder van het Licht. Liefs
April 08 The Destination is the Journey"Je mag nooit ophouden met dromen.
De droom is het voedsel van de ziel, zoals eten het voedsel van het lichaam is.
Vaak spatten je dromen uiteen en draaien je wensen op niets uit,
maar toch moet je doorgaan met dromen,
anders sterft je ziel en dringt agape er niet in door...
De eerste aanwijzing dat we onze dromen aan het doden zijn, is tijdgebrek.
Van de mensen die ik ken hebben degenen die het meest aktief zijn, altijd overal tijd voor.
Degenen die niets uitvoeren daarentegen, zijn altijd moe,
beseffen niet hoe weinig ze maar hoeven te doen
en klagen constant dat de dagen veel te kort zijn.
In feite zijn ze bang om de goede strijd te strijden.
Het tweede symptoom van de dood van onze dromen zijn onze zekerheden.
Omdat we het leven niet willen zien als een geweldig avontuur dat beleefd moet worden,
gaan we onszelf als verstandig, eerlijk en fatsoenlijk beschouwen als we slechts weinig verlangen.
We kijken over de vestingmuren van onze dagelijkse sleur en horen het lawaai van brekende lansen,
we ruiken zweet en kruit, we zien de krijgers vallen met koortsig glanzende ogen.
Maar we merken nooit ofte nimmer de vreugde,
de immense vreugde in het hart van degenen die vechten,
want voor hen doen overwinning en nederlaag er niet toe,
voor hen geldt alleen het strijden van de goede strijd.
 Het derde symptoom van de dood van onze dromen ten slotte, is rust.
Het leven wordt een zondagmiddag,
het verlangt geen grootse dingen meer van ons,
eist niet méér dan wij kunnen geven.
Dan denken we dat we rijp en volwassen zijn,
we zetten de fatasieën uit onze jeugd aan de kant en worden 'realistisch'.
We kijken verbaasd op wanneer iemand van onze leeftijd zegt dat hij nog dit of dat van het leven wil.
Maar diep in onze hart weten we dat we onze dromen hebben verraden,
ofwel we weigeren de goede strijd te strijden.
Wanneer we onze dromen opgeven en tot rust komen,
hebben we heel even ook daadwerkelijk rust.
Maar de dode dromen beginnen in ons te rotten en onze omgeving te verpesten.
We worden wreed tegen de mensen om ons heen
en ten slotte richten we die wreedheid tegen onszelf.
Dan steken ziekten en psychosen de kop op.
Wat we in de strijd wilden vermijden - teleurstellingen en nederlagen -
krijgen we door onze lafheid nu juist gepresenteerd.
En op zekere dag bemoielijken de dode, verrotte dromen onze ademhaling
en gaan we naar de dood verlangen,
de dood die ons moet bevrijden van onze zekerheden,ons werk
en die afschuwelijke zondagmiddagrust."
(uit "De pelgrimstocht naar santiago: dagboek van een magiër" door Paulo Coelho) April 03 What the Bleep Do We Know - Down the Rabbit HoleAfgelopen vrijdag avond heb ik eindelijk "What the Bleep Do We Know - Down the Rabbit Hole" gekeken.
Ik had hem al anderhalf week in huis liggen, maar ik kijk weinig tv/film en moet dus echt een beetje in de stemming zijn. Deze film wordt door veel mensen aangeraden, ik werd dus nieuwsgierig. De onderwerp van de film - overeenkomsten tussen de ontdekkingen in de kwantumfysica en spiritualiteit, en de mogelijke veranderingen deze ontdekkingen kunnen brengen in onze besef van de werekelijkheid - heb ik ook al jaren veel belangstelling voor, vanaf het moment ik "De Tao van de Fysica" heb gelezen. Gisteren dus eindelijk de dvd opgezet en binnen 10 minuten zat ik te lachen en te knikken: ja, ja, ja dat zeg ik ook al zo lang. Ik kwam zelfs in een verhoogde staat van bewustzijn, alsof ik gemediteerd had, gewoon door het kijken naar de film. Ik heb zaterdag Deel 1 en 2 besteld op Bol.com want zo'n film wil ik vaker kunnen kijken en natuurlijk ook aan anderen laten zien. Vandaag is hij aangekomen dus dat wordt lekker kijken weer in de weekend. If you don't believe me, see for yourself!  How far down the rabbit hole are YOU willing to go? Liefs, CW P.S. Trouwens, dat is weer iets die misschien 'lost in translation' gaat als mensen uit een andere cultuur een amerikaanse film gaan bekijken. Ik vraag me af, weet de gemiddeld nederlander wat ze bedoelen met "Down the Rabbit Hole"? Het is een verwijzing naar "Alice in Wonderland" door Lewis Carrol toen Alice kruipt een konijnenhol binnen en getransporteerd wordt uit de bekende wereld van allerdag naar een wereld waar alles anders is, de wetten van de materie niet meer gelden. March 29 I love youI love you.
I say that alot.
Perhaps too often.
The words are always the same.
I love you.
You tell me that too.
Usually without the "I".
That's funny about you.
I don't say that I love you
because I just secretly want
to hear it from you
(although I do, too).
I tell you I love you
because it overwhelms me
like a huge, crescent wave
rising up from the ocean.
I love you.
For now and forever.
Both body and soul.
For better or worse.
Love,
CW March 18 New Moon Wishes
Vannacht om 3.45 is er een Zonsverduistering op 28 graad Vissen, maar het is ook natuurlijk een heel krachtige Nieuwe Maan. Een geschikte moment om je wensen duidelijk te formuleren en doorgeven aan de Cosmos om je leven een nieuwe wending te geven. Lees meer over de eclips(en) hier: http://www.astrologycom.com/eclipse.html Hieronder tips van astroloog Jasmin Boland over nieuwe maan wensen. Laat je me het weten als het werkt! Liefs,
MAKING NEW MOON WISHES 1. If you have a Wish List from last month, read it over, to see which came true - then thank the Universe. If it's clear one or two wishes are no closer to coming true, consider revising them. What on your list have you edged closer to? 2. Decide on your Top Ten Wishes or Intentions for the coming four weeks. 3. Be as specific or vague as you want to be, (and please include World Peace!) 4. Write them down - either on a sheet of paper with a pen, or with coloured pens, pencils and so on. The more energy you invest, the better your results are likely to be. 5. Read them out to the Universe then either bury or burn your list, or set it aside so you can check it this time next month, to see how your wishes worked out. 6. Get on with your week, safe in the knowledge that you've expressed your wishes to the Universe. Do all you can to make them come true. Good luck and blessings! March 17 Eclipse BlessingSunday evening there will be a full solar eclipse, a time to let go, make a wish, and begin again. This is my Eclipse Blessing for everyone:
"Avoiding danger is no safer in the long run than outright
exposure. Life is either a daring adventure, or nothing." ~ Helen Keller At some point in the future you are going to look back on all the things you wanted to do with your life and either say "I did it!" or "I wish I had..." If the first statement is the one you'll want to make, there's no time like the present for making those words come true. If you choose the latter, however,you need do nothing. Wishing is free.
Everything else comes with a price.
May your fear of what might be never overtake your dream of what can be. Love,
CW
March 02 Strijder van de liefdeVoor de strijder bestaat de onmogelijke liefde niet.
Hij laat zich niet intimideren door zwijgen, door onverschilligheid, of door afwijzing. Hij weet dat achter een ijzig voorkomen een vurig hart shuilgaat.
Daarom waagt de strijder meer dan anderen.
Onophoudelijk is hij op zoek naar liefde -- ook al betekent dit dat hij vaak het woordje 'nee' te horen krijgt, dat hij vaak verslagen huiswaarts keert, dat hij zich afgewezen voelt in lichaam en ziel.
Een strijder laat zich niet afschrikken wanneer hij zoekt wat hij nodig heeft.
Zonder liefde is hij niets.
 ( uit Stijders van het licht door Paulo Coelho) February 26 Unspoiled"Nothing is going to spoil this moment...
Imagine making that decision: nothing's going to spoil this moment.
Now, imagine making that decision about a relationship, job, day in the week, or...whatever.
Imagine applying that idea uniformly in your life."
--Neale Donald Walsch,
author of Conversations with God.
February 20 A New Day"I have always been delighted at the prospect of a new day,
a fresh try,
one more start,
with perhaps a bit of magic waiting somewhere
behind the morning." ~ J.B. Priestly (1894-1984) English author
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
